جلوه های ویژه

یک مصاحبه گوش دادم بین مارتین اسکورسیزی و استیون اسپیلبرگ ، بابت فیلم پل جاسوس ها. اول از همه این رو بگم اون هایی که دنبال فیلم سازی هستن و مثل من خودآموز به حساب میان ، حتما و حتما هر چی کتاب بیوگرافی ، مصاحبه ، هر چی پادکست مربوط به گفت و گو بین کارگردان ها و دیگر عوامل هست رو حتما بخونن و گوش بدن. نکاتی که از میان اینها یاد می گیرید شاید از خیلی کلاس های درسی پولی و کتاب های آموزش فیلم سازی ( که حداقل برای من فایده ای نداشته ) بهتر و کاربردی تر باشه.

در این گفت و گو بحث به جلوه های ویژه رسید و اسپیلبرگ داشت صحنه ای مربوط به هواپیماهای جنگنده می گفت و تاکید کرد که جلوه های ویژه نبوده. بعد خندید و به اسکورسیزی گفتش که ” مارتی ، باور کن روزی می رسه که باید رو پوستر فیلم ها بنویسیم در این فیلم از هیچ جلوه ویژه ای استفاده نشده است و تمامی صحنه ها واقعی فیلم برداری شده است ”

نکته ی خیلی کلیدی هست و برای من امیدوار کننده. این که کارگردانی این حرف رو می زنه که با پارک ژوراسیک ، انقلابی تو جلوه ویژه سینما به وجود آورد ، حالا تاکید داره که خیلی سکانس های فیلمش رو واقعی فیلم گرفته. و پیش بینی درستی هم کرده ، الان به قدری جلوه ها لوس و حال بهم زن شده که وقتی می فهمیم نولان از هیچ جلوه ای استفاده نکرده ، جرج میلر در شاهکار مدمکس ، از کمترین میزان جلوه بهره برده و تارانتینو میاد هشت نفرت انگیز رو تو برف واقعی فیلم برداری می کنه ، ذوق زده میشیم.

االبته اسپیلبرگ و اسکورسیزی و خیلی کارگردان های کار درست ، اگر از جلوه ای هم استفاده کردن ، درست و به جا بوده. مثلا همین هشت نفرت انگیز ، سکانس های داخل کافه در استدیو بوده ، پارک ژوراسیک ترکیب متعادلی از رایانه و جلوه دستی بوده. فیلم هوانورد و هوگو اسکورسیزی، بدون جلوه ساختنش شاید ممکن نبوده. ولی بحث سر تعادل هست و اینها رعایتش کردن.

و من به شدت منتظر روزی هستم که فیلم هایی ببینم که کارگردان ها در پوستر فیلم شون اعلام می کنن این فیلم هیچ جلوه ویژه رایانه ای ندارد!

اسپیلبرگ و ایمانش

مستند دیدن یکی از بهترین کارهای دنیاست. حتی اگر معمولی ، بد و جهت دار باشه.

مستند اسپلبرگ بر خلاف تبلیغات زیادی که براش شد ، زیاد انقلابی نیست. اگر خوره فیلم و اخبار و حاشیه هاش باشید ، ۸۰ درصد حرف هایی که این مستند میزنه رو تو مجلات و ریویوها و کتاب ها خوندید. البته نکات خیلی جالبی هم داره ، مثلا رابطه استیون اسپیلبرگ با پدرش . اصلا فکر نمی کردم زندگی شخصی این آدم اینطور باشه.

در نهایت مستند دیدنی هست و حتی اگر خیلی حرف هاش برای شما تکراری باشه ، اما یک مرور جذاب به حساب میاد. دیدنش رو اصلا از دست ندید. حتی اونهایی که فقط یک کار از این مرد بزرگ دیدن هم با دیدن این مستند کنجکاو به دیدن بقیه کارهاش میشن .

اما لذت بخش ترین صحنه این کار ، جایی بود که ازش پرسیدن به خدا اعتقاد دارید ؟ و جوابی که با آرامش داد.