مسیر هنر و خلاقیت

سلام

نقل قولی یک پاراگرافی را در فضای وب خوانده بودم. اصلا نمی دانستم که آیرا گلس که متن از او نقل شده بود کیست. فقط به قدری امیدوار کننده و جذاب بود که متن را کپی کردم و آن را روی دسکتاپم ذخیره کردم. گفتم بد نیست که ترجمه اش کنم و آن را برایتان بفرستم. نقل قول به زبان محاوره است و من در برگردان فارسی، این لحن را از آن گرفتم.

هیچ کس این حرف ها را به افرادی که در آغاز کار هنری هستند، نمی زند. آرزو می کردم که یک نفر این حرف ها را به من زده بود. همه ما به دلیل اینکه سلیقه و دیدگاه خوبی داریم، وارد این مسیر می شویم. اما یک فاصله ای وجود دارد. یک خلا. دو سال اول که شروع می کنید به خلق کردن، نتیجه کار به اندازه کافی خوب نیست. به نظر می رسد که قرار هست بهتر بشود، ظرفیت دارد، اما در نهایت خوب نیست. اما سلیقه شما، چیزی که از همان اول باعث شد وارد این بازی بشوید، هنوز هم به نظر عالی می رسد. و همین سلیقه شما است که باعث می شود نظرتان نسبت به کاری که انجام داده اید (هنری که خلق کردید) خوب نباشد. خیلی از مردم نمی توانند از این فاز فکری عبور کنند و انصراف می دهند. بیشتر افرادی که از نزدیک آنها را می شناسم و کار خلاقانه انجام می دهند، سال ها دارند با این مسایل دست و پنجه نرم می کنند. ما خودمان هم می دانیم که کار ما هنوز آن جذابیت خاصی که به دنبالش هستیم را ندارد. همه ما این مشکلات را داشتیم و داریم. و اگر شما هم به تازگی وارد مسیر خلاقانه شدید، حتما در همان فاز اول هستید. اما بدانید که این اتفاقات خیلی معمولی است و تنها کار مهمی که شما در این فاز باید انجام بدهید، زیاد کار انجام دادن است!  برای خودتان یک زمانی را مشخص کنید و مثلا هفته ای یک بار نوشتن یک داستان کوتاه را به سرانجام برسانید. فقط با انجام تعداد زیادی کار است که می توانید آن خلا را بپوشانید. و در نهایت، کار شما به حد و اندازه ای که آرزویش را داشتید می رسد. پیمون این مسیر برای خود من خیلی بیشتر از افراد دیگر طول کشید. بالاخره باید در نظر بگیرید که دوره ای زمان بر است و این زمان بُردن، کاملا طبیعی است. شما فقط باید بیشتر مبارزه کنید و همین طور ادامه بدهید.

پی نوشت:  آیرا گلس یکی از گوینده ها و مجری های به نام امریکایی است.

پشت صحنه

گاهی وقت ها با خودم فکر می کنم که اگه فقط علاقه به دیدن فیلم ها داشتم و نمی خواستم خودم به صورت حرفه ای این کار رو انجام بدم چقدر لذتش بیشتر بود. ژان پیر ملویل گفته که بهترین کار دنیا فیلم دیدن هست و به نظر من هم همینه. اما وقتی درگیر فیلم ساختن میشی، درگیر نوشتن، درگیر بازیگر پیدا کردن برای فیلم یا نمایش، با افراد پشت صحنه آشنا میشی، خیلی از آدم های معروف این کار رو می بینی و خلاصه علاقه و کارت با هم یکی میشه، لذت کافی می بری، اما اون پرده زیبای هنر برات می افته پایین، دیگه ممکنه به راحتی اون هایی که برات اسطوره بودن به یک آدم معمولی حتی مزخرف با اخلاق بد تبدیل بشن. تمرینات کارها با داد و بیداد و دعوا و قهر و توهین همراه میشه و هزاران مسائل دیگه.

البته اثر نهایی ممکنه خیلی خستگی ها رو از بین ببره. اما این بیشتر شامل حال افراد اصلی میشه. یعنی کارگردان، بازیگرها، نویسنده و فیلم بردار مثلا. این وسط سو استفاده ها هست، چه از خانم ها و چه حتی مرد ها. این وسط دستیارهای دو و سه هستن، دستیارهای لباس، تدارکات و کارهای دیگه که ممکن است تحقیر بشن و از اثر نهایی هم جز یه خاطره بد براشون باقی نمونه.

خلاصه پشت صحنه های هنر مثل اثر، زیاد جذاب . دل نشین نیست. اما اگر چاره ای دیگه نباشه. اگر بدون ساختن یک فیلم یا نمایش نمی تونید یه زندگی رو تصور کنید، پس هر طور شده وارد این حرفه بشید، اما حداقل سعی کنید انسان باشید. در پشت صحنه ها بیشتر از هنرمند، به انسان واقعی نیاز هست.

آثار کلیدی

  • سمت هر کاری که می خواهید برید، البته بیشتر منظورم سینما و ادبیات و کتاب و به طور کلی هنر هستش. بهتره که یک سری آثار کلیدی رو برای خودتون مشخص کنید. منظورم کتاب های آموزشی نیست. اگر دوست دارید فیلم نامه نویسی رو امتحان کنید یا کارگردانی، شاید بهتر باشه دو یا سه تا فیلم نامه رو انتخاب کنید و مدت زیادی از روی اون ها رو نویسی کنید. بارها بخونیدشون تا حفظ بشید و فیلم نامه رو با نما به نمای فیلم ها مقایسه کنید. از بین کارهای ایرانی، با درباره الی این تجربه رو دارم و فیلم نامه های کلیدی خارجی هم که باهاشون درگیرم روانی و هشت نفرت انگیز هست. ممکنه نظر هر کی هم فرق کنه و قرار نیست فیلم و اثر خاصی باشه. فقط ببینید خودتون چی رو می پسندید.
  • کتاب و نقاشی و موسیقی و هر کار دیگه ای هم به نظرم بهتره که با یک سری آثار کلیدی یاد گرفته بشه. البته معنی این حرفم نیست که سراغ اثر دیگه ای نرید. تا می تونید بخونید و ببینید. چون با هر اثری ناخودآگاه آموزش می بینید، اما برای کار آگاهانه بهتره که الکی ذهنتون رو شلوغ نکنید و به یکی دو اثر بچسبید و مدت ها باهاش کار کنید.