توصیه های برایان کاپلمن برای فیلم نامه نویسی – برگ هفده

سلام دوستان

برگ های قبلی آموزش فیلم نامه نویسی توسط برایان کاپلمن را به صورت عکس می گذاشتم. اما راستش هم این کار الکی وقت گیر هست و هم تعداد مطالب کمتر بود. از این به بعد به صورت ساده و در هر برگ، ۱۰ توصیه رو درج می کنم.

قربانتان. مجید

…………………

برگ اول – دوم – سوم – چهارم – پنجم – ششهفتم – هشتم – نهم – دهم – یازده – دوازده –سیزده – چهارده – پانزده – شانزده

۱) فرض کنید امروز نشستید که چیزی بنویسید. اما هیچ موضوع خاصی به ذهنتون نیومد، حالا باید چیکار کرد؟  به آخرین دعوا و جر و بحثی که با شخصی داشتید فکر کنید و اون رو همانند یک سکانس بنویسید.

 

۲) همیشه از قبل، وضعیتی بد رو برای خودتون پیش بینی کنید که برای مقابله باهاش آمادگی کامل داشته باشید. مثلا از همین لحظه بدونید که قراره یک روزی وسط نوشتن فیلم نامه، فکر کنید که چیز مزخرفی نوشتید. ولی بدونید که این فقط در فکر شما است. پس با قدرت به نوشتن تا آخر فیلم نامه ادامه بدید.

 

۳) اگر وسط داستان گیر کردید، دنبال گره داستانی خاصی نباشید. مثلا یکی از کلک های ساده برای گذر از این مشکل اینه که به شخصیت هاتون فکر کنید و تصور کنید که اون ها ممکنه در این موقعیت چه کاری انجام بدن.

 

۴) هیچ شخصی، نویسندگی و به طور کل هر هنری رو برای آسون بودنش انتخاب نمی کنه. این کار رو انتخاب می کنه چون مجبوره. چون چاره ای دیگه ای جز انجام این کار نداره.

 

۵) برای نویسنده بودن باید تنها بود؟ بله. ولی این تنهایی، به لحظه هایی که گذر زمان براتون ناپدید می شه و با همه چیز احساس یکی بودن می کنید، می ارزه.

 

۶) کدوم یک از این دو تا مهم تره؟ الهام یا نظم شخصی؟ راستش باید صد در صد از هر دو تاشون استفاده کنید.

 

۷) اولین باری که یه نقد بد به کارم وارد شد تقریبا نابود شدم. اما بعدش فهمیدم که اگه دوباره برم و چیزی رو از نو خلق کنم، می تونم از این نابودی نجات پیدا کنم.

 

۸) درسته که اگر به خودتون مهلت پایانی برای انجام کار تحمیل کنید مفید واقع بشه، اما باید در نظر بگیرید که این مهلت، با توجه به توانایی های شما قابل دسترسی باشه و الکی خودتون رو مورد آزار قرار ندید.

 

۹) تا وقتی که مطمئن نشدید که نسخه اولیه کار شما مرد پسندتون واقع شده یا نه. به هیچ کس کار خودتون رو نشون ندید.

 

۱۰) به هنرمندان محبوب خودتون فکر کنید و اون لذتی که با آثارشون برای شما به وجود آوردن رو به یاد بیارید. حالا تصور کنید که اگه اثر شما هم چنین تاثیری روی فرد دیگری بزاره چطور میشه؟ پس به کار بچسبید و ادامه اش بدید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *