بیابان – Desierto

  • کارگردان: جوناس کوارون
  • فیلم نامه : ماتئو گارسیا ، جوناس کوارون
  • بازیگران: جفری دین مورگان ، گائل گارسیا برنال ، آلوندرا هیدالگو
  • خلاصه یک خطی : آمریکایی متعصب به مرز می ره تا مهاجرین غیر قانونی مکزیکی رو قبل از ورود به خاک آمریکا نابود کنه.

…………………………

فیلم بیابان رو جوناس کوارون ، پسر آلفونسو کوارون ( جاذبه ، فرزندان آدمیان ، هری پاتر و زندانی آزکابان ) ساخته.

این رو مخصوصا گفتم چون معمولا پسر رو به پدر ربط میدن ، حالا شاید پسر کلا سلیقه و راه متفاوتی رو پیش بگیره ، ولی همیشه اسم پدر معروفش بالای سرش هست. این قضیه نمی دونم خوبه یا بد ؟ خوش شانسی به حساب میاد یا برعکس ؟ در کل با دیدن این فیلم به این نتیجه رسیدم که جوناس آدم بد سلیقه ای نیست. بیابان یه اثر هیجانی دلهره آور خوب به حساب میاد. با دیالوگ های کم و فقط تعقیب و گریز. یا من خیلی فیلم های کم دیالوگ رو دوست دارم یا کلا این تیپ فیلم ها بیشتر ارزش سینمایی دارن. تصویر و فقط تصویر ، جوری که بیابان رو اگر بدون هیچ زیرنویسی هم ببینید ، کاملا متوجه داستان هستید و اصلا گمراه کننده نیست.

البته میگم کم دیالوگ ، نه از این فیلم های آزار دهنده هنریض که دوربین رو می کارن یه جا و کارگردان خوش ذوقش با نماهای حوصله سر برش کلی لذت می بره. نه. منظورم تصویر داستان گو هست و بیابان اینطوریه.

به نظرم فیلم بد موقعی اکران شد. فکر کنم یک سال قبل از انتخاب دونالد ترامپ بود. اگر این کار بعد از اون بحث های دیوار مکزیک و مسئله مهاجرین اکران شده بود ، احتمال زیاد بهای بیشتری به کار میدادن. هر چند باز هم جای سوال پیش میاد، چون که این فیلم بیشتر تماشاگر پسند هست تا جشنواره و جایزه پسند. هیجان و خشونت و تعقیب و گریز که با مسائل روز یکی شده ، و بهترین فیلم های دهه ۷۰ آمریکا هم دقیقا همینجور بودن ، منتها اون موقع دُز روشن فکری به اندازه الان بالا نرفته بود و به قول مل بروکس که چند وقت پیش گفت ، الان همه چیز باید از لحاظ سیاسی اجتماعی صحیح باشه! یعنی اینکه شجاعت سینمای سال های قبل از سینمای الان خیلی بیشتر بود و این رو هم درباره فیلم فریب خورده گفتم.

من از شخصیت پردازی این فیلم خیلی خوشم اومد. وقتی در فیلمی نگران افرادی می شید که ممکنه قربانی بشن ، اون کار درست از آب در اومده ، وقتی نگران هستید که شخصیت منفی یک دفعه ای سر و کله اش پیدا بشه ، یعنی هم فیلم نامه خوب نوشته شده و هم بازیگر خوب انتخاب شده. جفری دین مورگان از اون بازیگرهایی هست که بهش فیلم نامه خوبی بدن ، واقعا عالی کار می کنه. احتمالا خیلی ها با سریال واکینگ دد و نقش منفور نیگان اون رو می شناسن.

بیابان لذت یه فیلم ساده بدون ادعا با حال و هوای کارهای دهه ۷۰ رو با خودش داره.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *