انگیزه فیلم سازی

Rate this post

کلیپ های انگیزشی برای فیلم سازی تو نت زیادن. الان هم که بعضی کانال ها هستن و زیرنویس فارسی می زنن و خلاصه در دسترس همه هست. کافیه سرچ کنید

Film maker motivation

کلیپ رو می بینید و با موسیقی حماسی ، تصویر از فیلم سازان مطرح جهان ، بهترین قاب های تاریخ سینما و سخنرانی درباره امید و آرزو و غیره. سپس کلی انگیزه می گیرید. با خودتون می گید دیگه بسه ، باید برم فیلم بسازم. ولی معمولا این امید که بسیار هم واهی هست سریع بادش می خوابه و دوباره روز از نو روزی از نو.

این وسط یک سری مسائل هست که این تیپ ویدیو های پیش به سوی موفقیت در نظر نمی گیرن.

مکانی که دارید زندگی می کنید ، چون معمولا مثال هاشون از هالیوود هست و همه می دونیم همه جای جهان هالیوود نیست. و بماند که هالیوود هم اون هالیوود رویایی که در نظرتون هست، نیست!

هزینه ساخت یک فیلم کوتاه و مسائل فنی تو این کلیپ ها گفته نمیشه. این جمله رو زیاد می شنوم که میگن ( بابا ، الان که دیگه با همه گوشی ها می شه فیلم گرفت ) ولی مسئله اینه که با گوشی نمیشه فیلم نامه خوب نوشت ، با گوشی نمیشه صدا برداری کرد. با گوشی نمیشه خیلی مواقع شما رو جدی بگیرن که داری فیلم میسازی ، حتی فیلم کوتاه . و اینکه همه گوشی ها مثل آیفون فیلم برداری خوبی ندارن ( بر فیلم عرض می کنم نه فیلم برداری معمولی که کیفیت همه گوشی ها خیلی خوب شده ، ولی تجربه بهم ثابت کرده که برای فیلم کوتاه ساختن، فقط و فقط گوشی آیفون مفید هست) . برای همین میگم که هزینه و وسائل و افراد پشت صحنه هم مهم هستن.

و در آخر باید در نظر بگیرید که دیگه فیلم گرفتن معمولی و به اصطلاح ساده گرفتن کار ، جواب گوی آنچنان نیست. حداقل اگر دنبال تماشاگر هستید ، چون هنوز جشنواره هایی هستن که به هر مزخرفی جایزه می دن و کارگردان و نویسنده کار هم اصلا به تماشاگر اهمیت نمیدن. به نظرم چون مردم هر روزه با کلی کلیپ های خونگی سر و کار دارن. وقتی برنامه های مثل تلگرام و فیس بوک و اینستاگرام رو باز می کنی و هزاران فیلم  می بینی ، اگر بخوای فیلم کوتاه یا بلندت رو هم به همون سبک بسازی ، اینقدر چشم بیننده عادت کرده به این نوع ساده و لحظه ای از فیلم ها که فیلم شما هم یکی از همون هزاران کلیپ هر روزه به حساب میاد. پس بهتره یکم پشت کار فکر و خلاقیت باشه.

و فکر و خلاقیت هم با دیدن کلیپ انگیزی به دست نمیاد.

مهم ترینش صبر هست. باید بردبار باشی . کتاب بخونی ، هر روز و هر روز فیلم ببینی. نقاشی ببینی. گوشیت رو برداری و فیلم برداری کنی ، اما فقط برای تمرین خودت ، تا چشمت عادت کنه به از پشت قاب دیدن. بنویسی. بهتره که هر روز بنویسی. هر روز فیلم نامه بخونی ، یا نه ، قرار بزاری هفته ای یک فیلم نامه رو بخونی و یک هفته هم از روش دیکته بنویسی. بعد فیلم نامه رو با فیلم ساخته شده مقایسه کنی. باید پژوهش کنی. از هنرهای دیگه بخونی و …

بعد اینها به کنار ، اگر پولداری که هیچ ، اگر اسپانسر و سرمایه گذار می شناسی هم که هیچ ، اگر نه ، باید به فکر پول در آوردن و پول جمع کردن باشی تا بتونی فیلمت رو بسازی.

( این متن البته بیشتر برای اون هایی هست که مثل من دانشجوی سینمایی نبودن. خیلی از دانشجو ها هستن که ممکنه منابع برای ساختن فیلم رو راحت تر به دست بیارن . و قضیه پول هم ، میشه فیلم نامه رو جوری نوشت که خاص باشه اما کم هزینه ، یعنی منظورم اینه با پول خیلی خیلی کم هم میشه یه فیلم کوتاه ساخت. ولی بالاخره باید پولی باشه )

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *