آموزه های فلوبر – سه

جیم کری تو یکی از مراسم گلدن گلوب میاد و با طنز خاص خودش ، از بیهودگی جوایز و تعدادشون می گه. اون مدت زیادی درگیر افسردگی و بی معنایی زندگی بود و در این مسیر قدم به وادی آگاهی گذاشت ، مدی تیشن اول کار هست. یک جورهایی برای اونهایی که از آگاهی واقعی خبر ندارن ، بعد که – بی فکری – رو آدم تجربه می کنه می بینه بیشتر مواقع بدون نیاز به نشستن و تمرکز ، یکی از بهترین حس های دنیا رو میتونه تجربه کنه. ( من خودم این قضایا رو از کتاب های محمد جعفر مصفا تجربه کردم ولی بحث کتاب خوندن و تئوری دونستن نیست. بحث عمل کردن به چیزی هست که می خونی )

جیم کری الان نقاشی های زیبایی می کشه و یه مستند کوتاه هم در این باره ازش پخش شده .

از این حرفها بگذریم ، بیهودگی موفقیت – و جوایز رنگ و وارنگ –  تو این قسمت از نامه فلوبر کاملا مشخص است. اصلا فلوبر رو برای همین خیلی قبول دارم. تازه بعد از خوندن کتابهای مصفا و کمی کریشنا مورتی و یک سال و نیم مدی تیشن و این مسائل تازه می فهمم فلوبر چی داره میگه! یعنی باز هم می گم که خوندن تک جمله برای فهمیدن چیزی اصلا مناسب نیست. اینهایی که من میزارم بیشتر یادآوری برای خودم هست یا آشنایی بقیه با فلوبر.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *