فیلم بد

لذتی که در دیدن فیلم های بد هست شاید با خیلی تفریح های پر سر و صدا برابری نکنه.

فیلم بد نه تنها می تونه باعث بشه که از شدت بد بودن، به فیلم بخندین و خوش بگذره. بلکه مثل یک مدرسه فیلم سازی می مونه و میشه کلی ازش نکته برداشت کرد.

دیروز خبری خوندم که یه فیلم ( نامناسب و مبتذل) از ( ادوارد وود  جونیور ) عزیزم ، که با افتخار معروفه به بدترین کارگردان تاریخ سینما ، کشف شده و تو فستیوال اسکرین فست می خوان پخشش کنن. ای کاش اونجا بودم و فیلم رو روی پرده می دیدم، ولی خب هیچ وقت روزی که سینماتک قلهک، فیلم معروف ( Plan 9 from outer space )  از همین عزیز دل رو پخش کرد و من هم با دو نفر از دوستانم رفتم و دیدمش رو فراموش نمی کنم. چقدر خوش گذشته بود بهم.

یادم باشه این هفته یه فیلم بد درست حسابی  ببینم. یا نهایت یک بار دیگه فیلم ( اد وود ) از تیم برتون که در ستایش بدترین کارگردان سینما ساخته شده رو ببینم و لذت دو چندان ببرم.

نکته : از بین فیلم های بد ایرانی که با دیدنش کلی کیف می کنم ، آسمان محبوب داریوش مهرجویی میاد تو ذهنم.

شروع با موزه ارتباطات!

 

امروز این سایت رو راه انداختم و مصادف شده با روز جهانی جهان گردی. و موزه ها هم به خاطر همین مناسبت، فقط امروز، رایگان شده.

سال پیش رفته بودم یه سری موزه. پشت سر هم. فکر کنم چهار تایی شد. شرکت نرفته بودم  و وقتم کامل خالی بود. خلاصه اتفاقی رفتم موزه ارتباطات و برخلاف تصورم ، هیجان انگیز ترین موزه ای بود که اون روز رفتم!

سر ذوق اومدم و طبق معمول یه فیلم کوچکی جمع کردم و گفتم برای اولین پست، همین کار رو بزارم.